Karadeniz Tarihi

Almus, Turhal ve Kazova Tarihi (Tokat)

Makale: Özhan Öztürk Gavurni, Kafirni, Almus Kentin hangi dönem ve kimler tarafından kurulduğu bilinmemekte olup, 15. Yüzyılda Rum Eyaleti’ne bağlı Tozanlı ile birlikte Gavurni-Kafirni adlı bir seraskerlik, 1772’de ise Tozanlı nahiyesinden ayrı bir birim olduğu görülmektedir. Ali Cevad 1890’da Almus-u Kebir adıyla andığı yerleşimi Tokat merkez kazasının bir nahiyesi olarak anmıştır. Cumhuriyet döneminde Tokat Merkez ilçeye bağlı bir bucak olan Almus 1 Mart 1954 tarihinde ilçe statüsü kazanmıştır.

Oku
Karadeniz Tarihi

Zile (Anziliya, Zela,  Zila) Tarihi, (Tokat)

Makale: Özhan Öztürk Zela[1], Pontus içlerinde İris nehrinin sol kıyısında Galatia sınırı yakınlarında, Semiramis tepesi[2] üzerinde yer alan içinde Pers tanrıları Omanus[3], Anadatus’un yanı sıra Ermenilerin de saygı gösterdikleri bereket tanrıçası Anaitis’e ait bir tapınak bulunan antik bir tapınak kentinin adıdır.

Oku
Karadeniz Tarihi

Tokat Tarihi

Makale: Özhan Öztürk  MS 6. yüzyılda yaşayan Bizanslı coğrafyacı Hierokles’in Synecdemus adlı eserine göre Anadolu’da Phrygia Pacatiana, Pamphylia, Lykia ve Kappadocia’da Eudokia[1] isimli dört antik kent bulunmakta olup, sonradan adı Tokat’a dönüşecek olan sonuncusu[2] başlangıçta Anadolu Theması’na bağlı iken VI. Leo döneminde Kapadokya’ya bağlanmıştır[3].

Oku
Karadeniz Kültürü

Marsivan, Merzifon

Makale: Özhan Öztürk Merzifon adının anlamı Merzifon ve çevresinde yapılan arkeolojik araştırmalar yörede ilk yerleşimin İlk Tunç Çağı’na kadar uzandığını[1] ve Hitit, Frig, Kimmer, Lidya, Pers, Pontus, Roma dönemlerinde süreklilik arz ettiğini göstermektedir. Merzifon kentinin hangi dönemde ve kim tarafından kurulduğuna dair kesin bir delil olmamakla birlikte orijinal yerleşimin etimolojisi için akla Marsipoli veya Marsipont ihtimalleri[2] gelmekteyse de kanımca “sınır kenti” anlamına gelen Marsivan olmalıdır. Ali Cevat’ın 1897’de Merzifon’un aslını Marsıvan olarak anmasının[3] ve Abdizade’nin[4] halk ağzında “Barsıvan/Marsivan” olarak anıldığı bildirmesinin yanı sıra Türkçe içerisinde bu coğrafi bölgeyle ilişkilendirilebilecek “marsıvan…

Oku
Karadeniz Tarihi

Suluova (Argoma), Göynücek ve Gümüşhacıköy (Amasya)

Makale: Özhan Öztürk  Argoma, Suluova Modern Suluova’nın bulunduğu bölgenin adı 1520 Tarihli Tapu-Tahrir Defterinde Argoma Nahiyesi Kalesi adıyla geçmekteydi[1]. Hüseyin Hüsamettin Efendi, Amasya tarihi adlı çalışmasında Amasya’nın etrafında bulunduğunu bildirdiği 7 kale arasında (Argoma, Enderun, Balus, Harşene, Zemendu, Fon, Kelkis) Argoma’nın da adını saymış, Argoma Kalesi’ni “Suluova’ya nazır olan şimal boğazının müntehasına karib (sonuna yakın) bir mevkiinde, boğazın iki tarafında karşılıklı olarak bina idilmiş olduğu, harabe-i hafifesinden anlaşılmakda olup gerek boğaz ve kal’a gerek önünde bulunan cesim ova Ârguma” namıyla meşhur ve kuyud-ı atikada muharrerdir” sözleriyle tarif etmiştir.

Oku
Karadeniz Tarihi

Amasya Merkez İlçe: Tarihi Eserler

Makale: Özhan Öztürk Amasya ilçe merkezi Tersakan Suyu’nun Yeşilırmak’a karıştığı mevkiinin 2 km güneyinde Yeşilırmak vadisi boyunca uzanmakta olup, başlangıçta güvenlik nedeniyle nehrin kuzey yamacında kale çevresinde kurulan yerleşim zamanla vadi tabanına dek inmiştir. Osmanlı döneminde bağ-bahçecilik ve hizmet sektörünün ön plana çıktığı Amasya’da 1980’lere dek 5 un fabrikası[1], 1 çimento elemanları fabrikası ve 1 süt işleme tesisi mevcutken günümüzde 1 organize sanayi bölgesi ve 2 küçük sanayi bölgesini de barındırmaktadır. Amasra’dan başta aspiratör ve ankastre ürünler, canlı maya[2], tekstil ürünleri, bal rengindeki Amasya Beji doğal taşı ve giysi aksesuarları…

Oku